موضوعات: "" یا "عمر"

لحظات عمر چگونه ضایع می شود؟

 

 

رسول خدا(صلی الله علیه آله) می فرمایند:

غنیمت دانید عبادت نمودن را و عمل نیکو انجام دهید. در حال صحت بدن پیش از آنی که بیمار شوید

و در جوانی قبل از آنی که پیر گردید

و در فراغت پیش از آنی که گرفتار امور بشوید

و در حیات و زندگی خود پیش از آنی که بمیرید.

به درستی که نازل شد بر من جبرئیل و گفت خدایت سلام می رساند و می فرماید:

هر ساعتی که مرا یاد نمودی، برای تو اجر و ثواب است و مقام و عزت

و هر ساعتی که به یاد من نبودی، پس ضایع کردی عمر خود را،

چنان که وحی رسید به حضرت داوود(علیه السلام):

ای داوود! هر ساعتی را که به یاد من نباشی از عمر خود نابود و تباه ساخته ای.

منبع:

۱- ارشاد القلوب، ج۱، ص۱۱۶. ۲ - داستانهایی از یاد خدا، ص۵۸.

اشتراک گذاری این مطلب!

قرآن پاسخ مي دهد !!!

پاسخ قرآن به آمرین به معروف و ناهین از منکر  ؛

امر به معروف و نهی از منکر ،  واجب فراموش شده ،

گردآورنده : آمنه شریعتی ، معاون فرهنگی مدرسه علمیه کوثر س)

گفتم : این همه بلا در دنیا چرا ؟

گفت ظهر الفساد فی البر و البحر بما کسبت ایدی الناس روم /41 ؛ فساد ، در خشکی و دریا به خاطر کارهایی که مردم انجام داده اند ، آشکار شده است .

گفتم : بیماری های جدید و بلاهای تازه پیدا شده .

گفت : و ما اصابکم من مصیبه فبما کسبت ایدیکم و یعفو عن کثیر شوری /30 ؛ هر مصیبتی به شما رسد به خاطر اعمالی است که انجام داده اید ، و بسیاری را نیز عفو می کند !

گفتم : اگر بخواهیم جلو بلاها را بگیریم چه باید کرد ؟

گفت : فادعوا الله مخلصین له الدین . غافر / 14 ؛ (تنها ) خدا را بخوانید و دین خود را برای او خالص کنید .

گفتم : خیلی دعا می کنیم ، ولی گناه و فساد ( در جامعه )  مانع اجابت دعا است ؟

گفت : و امر بالمعروف و انه عن المنکر . لقمان /17 ؛ و امر به معروف و نهی از منکر کن .

گفتم متاسفانه عده ای در دولت و ملت وظیفه ( امر به معروف و نهی از منکر ) را به گردن هم می اندازند .

گفتم : ولا تزر وازره وزر اخری . انعام /164؛ هیچ گنه کاری گناه دیگری را متحمل نمی شود .

گفتم : یکی از اهداف قیام امام حسین (ع) امر به معروف بوده ، آیا پیامبر اکرم (ص) هم به آن تاکید فرموده ؟

گفت : یامرهم بالمعروف و ینهاهم عن المنکر . اعراف /157 ؛ آن ها را به معروف دستور می دهد و از منکر باز می دارد .

گفتم : اگر همه مسئولان یک پارچه تقوای الهی را پیشه خود می کردند چه می شد ؟

گفت : الذین ان مکنا هم فی الارض اقاموا الصلاه و اتوا الزکاه و امروا بالمعروف و نهوا عن المنکر . حج/41 ؛ همان کسانی که که هر گاه درزمین به آن ها قدرت بخشیدیم ، نماز را برپا می دارند و زکات می دهند و امر به معروف و نهی از منکر می کنند .

گفتم : مردم چه نقشی دارند ؟

گفت : والمومنون و المومنات بعضهم اولیاء بعض یامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر .آل عمران /104 ؛ باید از میان شما ، جمعی دعوت به نیکی و امر به معروف و نهی از منکر کنند .

گفتم : ظابطین امر به معروف و نهی از منکر با ریشه های فساد چه باید بکنند ؟

گفت : انما جزا الذین یحاربون الله و رسوله و یسعون فی الارض فسادا ان یقتلوا او یصلبوا او تقطع ایدیهم و ارجلهم من خلاف او ینفوا من الارض ذلک لهم خزی فی الدنیا و لهم فی الاخره عذاب عظیم . مائده / 33 ؛ کیفر آن ها که با خدا و پیامبرش به جنگ بر می خیزند ، و اقدام به فساد در روی زمین می کنند ، ( و با تهدید اسلحه ، به جان و مال و ناموس مردم حمله می برند ) فقط این است که اعدام شوند ؛ یا به دار آویخته گردند ؛ یا ( چهار انگشت از ) دست ( راست ) و پای ( چپ ) آن ها ، به عکس یکدیگر بریده شود و یا از سرزمین خود تبعید گردند . این رسوایی آن ها در دنیاست و در آخرت ، مجازات عظیمی دارند .

گفتم اصحاب سبت به خاطر سرکشی و تکبر در مقابل پیامبرشان که آن ها را از ماهی گرفتن روز شنبه نهی کرده بود ، به چه بلایی دچار شدند ؟

گفت : فلما عتوا عن ما نهوا عنه قلنا لهم کونوا قرده خاسئین . اعراف / 166 ؛ ( اری ) هنگامی که در برابر آن چه از آن نهی شده بودند سرکشی کردند ، به آن ها گفتیم : به شکل میمون هایی طرد شده در آیید !

گفتم : کسانی که گناه نمی کردند اما امر به معروف و نهی از منکر هم نمی کردند نجات یافتند ؟

گفت : انجینا الذین ینهون عن السوء و اخذنا الذین ظلموا بعذاب بئیس . اعراف /165 ؛ نهی کنندگان را بدی را رهایی بخشیدیم و کسانی را که ستم کردند ، به عذاب شدیدی گرفتار ساختیم .

گفتم : تمام اوامر خداوند موجب سعادت بشر است . اما خداوند برای سعادت یک جامعه موفق و پویا چه اموری را فرمان می دهد و از چه کارهایی ما را نهی می کند ؟

گفتم : ان الله یامر بالعدل و الاحسان و ایتاء ذی القربی و ینهی عن الفحشا و المنکر و البغی . نحل / 90 ؛ خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزدیکان فرمان می دهد و از فحشا و منکر و ستم ، نهی می کند .

گفتم : جامعه در مسیر نامطلوبی را طی می کند . می ترسم در روحیه فرزندانم تاثیر بگذارد .

گفت : و امر اهلک بالصلاه و اصطبر علیها . طه /132 ؛ خانواده خود را به نماز فرمان ده و بر انجام آن شکیبا باش .

گفتم : تو همیشه چراغ راه منی در پایان چراغ سعادت دیگری هم نشان ده .

گفت : ما اتاکم الرسول فخذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا . حشر /7 ؛ آن چه را رسول خدا برای شما آورده بگیرید ( و اجرا کنید ) ، و از آن چه نهی کرده خوداری نمایید .

گفتم : از این که ما را هدایت کردی ممنونم .

گفت : والسلام علی من اتبع الهدی . طه /47 ؛ و درود بر آن بر کس باد که از هدایت پیروی

می کند


اشتراک گذاری این مطلب!

فضیلت ماه مبارک رمضان

 

 

حضرت صادق(ع) فرمود : به این امت سه ماه داده شده است که به هیچ امتی داده نشده است : ماه های رجب ، شعبان و رمضان . وسائل الشیعه ،ج8،ص25-24 /اقبال الاعمال ، ص154

رسول خدا(ص) فرمود : خدای تعالی در تمام ماه رمضان می فرماید : آیا توبه کننده ای هست که توبه اش را بپذیرند ؟ آیا استغفار کننده ای هست که مورد آمرزش قرار گیرد ؟ همچنین خداوند جل و عز می فرماید: بندگان من ، صبر کنید و بشارت بر شما باد، به زودی به سوی رحمت و کرامت من باز می گردید. بحارالانوار ،ج96،ص119

 

 

اشتراک گذاری این مطلب!

اهداي خون اهداي زندگي

اهدای خون ، اهدای زندگی است .

بارها و بارها این عبارت را خواندم و به آن فکر کردم . این عبارت یک معنای ظاهری و کاملا سطحی دارد و آن اینکه ، با اهدای خون به فرد نیازمند حیاتی دوباره به او ببخشیم . اما آیا فقط همین معنا و مفهوم را می توان از این عبارت برداشت کرد . به نظر من معنای اصلی در لابلای این کلمات نهفته است و رسیدن به آن نیاز به کمی فکر و دقت دارد . ما همیشه تصور کرده ایم که اهدای خون فقط به بیمار نیازمند به خون کمک می کند در صورتیکه اهدای خون در درجه اول به خود فرد اهدا کنند کمک می کند تا بدن او از سلامتی بیشتری برخوردار شود .

مطمئنا کسی که با اهدای خون خود حیات دوباره به دیگری می بخشد موفق به انجام کاری بسیار بزرگ شده که او را از نظر روحی و معنوی ارتقاء می دهد .زیرا که نجات حیات یک انسان برابر با حیات جمیع بشر دانسته شده است تا آنجا که می فرماید :

« و من احیاها فکانما احیا الناس جمیعا » هر کس نفسی را حیات بخشد (از مرگ نجات دهد ) مثل آن است که همه مردم را حیات بخشیده . سوره مائده آیه 32

اشتراک گذاری این مطلب!

دعاي شب آخر شعبان و شب اول رمضان

ازحضرت امام رضاعليه السلام منقولست که هر که سه روز از آخر ماه شعبان روزه بدارد و به ماه مبارک رمضان وصل کند حق تعالي ثواب روزه دو ماه متوالي براي او بنويسيد و ابَوُالصّلت هَروي روايت کرده است که در جمعه آخر ماه شعبان به خدمت حضرت امام رضاعليه السلام رفتم حضرت فرمود که اي ابوالصَّلْت اکثَر ماه شعبان رفت و اين جمعه آخر آن است پس تدارک و تلافي کن در آنچه از اين ماه مانده است تقصيرهايي را که در ايّام گذشته اين ماه کرده اي و بر تو باد که رُو آوري بر آنچه نافعست براي تو و دعا و استغفار بسيار بکن و تلاوت قرآن مجيد بسيار بکن و توبه کن بسوي خدا از گناهان خود تا آنکه چون ماه مبارک درآيد خالص گردانيده باشي خود را از براي خدا و مگذار در گردن خود امانت و حق کسي را مگر آنکه ادا کني و مگذار در دل خود کينه کسي را مگر آنکه بيرون کني و مگذار گناهي را که مي کرده اي مگر آنکه ترک کني و از خدا بترس و توکّل کن بر خدا در پنهان و آشکار امور خود و هر که بر خدا توکّل کند خدا بس است او را و بسيار بخوان در بقيّه اين ماه اين دعا را: اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فيما مَضي مِنْ شَعْبانَ خدايا اگر در آن قسمت از ماه شعبان که گذشته ما را نيامرزيده اي فَاغْفِرْ لَنا فيما بَقِيَ مِنْهُ در آن قسمت که از اين ماه مانده بيامرزمان بدرستي که حقّ تعالي در اين ماه آزاد مي گرداند بندهاي بسيار از آتش جهنّم براي حرمت ماه مبارک رمضان و شيخ از حارث بن مُغَيْرَه نَضْري روايت کرده که حضرت صادق عليه السلام مي خواند در شب آخر شعبان و شب اوّل ماه رمضان: اَللّهُمَّ اِنَّ هذَا الشَّهْرَ الْمُبارَکَ الَّذي اُنْزِلَ فيهِ الْقُرآنُ خدايا اين ماه مبارکي که قرآن در آن نازل گشته آن قرآني که وَجُعِلَ هُديً لِلنّاسِ وَبَيِّناتٍ مِنَ الْهُدي وَالْفُرْقانِ قَدْ حَضَرَ فَسَلِّمْنا فيهِ راهنماي مردم گرديده و نشانه هاي روشني از راهبري و جدا کردن ميان حق و باطل است فرا رسيده پس ما را در اين ماه سالم بدار وَسَلِّمْهُ لَنا وَتَسَلَّمْهُ مِنّا في يُسْرٍ مِنْکَ وَعافِيَةٍ يا مَنْ اَخَذَ الْقَليلَ و آن را در حال آساني و تندرستي از ما بگير اي که بگيرد اندک را وَشَکَرَ الْکَثيرَ اِقْبَلْ مِنِّي الْيَسيرَ اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُکَ اَنْ تَجْعَلَ لي اِلي کُلِّ خَيْرٍ سَبيلاً و بسيار قدرداني کند، اين طاعت اندک را از من بپذير خدايا از تو خواهم که براي من بسوي هر کار خيري راهي وَمِنْ کُلِّ ما لا تُحِبُّ مانِعاً يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ و از هر چه دوست نداري سر راهم مانعي قرار دهي اي مهربانترين مهربانان يا مَنْ عَفا عَنّي وَعَمّا خَلَوْتُ بِهِ مِنَ السَّيِّئاتِ يا مَنْ لَمْ يُؤ اخِذْني بِارْتِکابِ الْمَعاصي اي که گذشتي از من و از آن کارهاي زشتي که در پنهاني کردم اي که مرا به سبب دست زدن به گناهان نگيري عَفْوَکَ عَفْوَکَ عَفْوَکَ ياکَريمُ اِلهي گذشت تو ، گذشت تو ، گذشت تو را خواهانم اي بزرگوار خدايا وَعَظْتَني فَلَمْ اَتَّعِظْ وَزَجَرْتَني عَنْ مَحارِمِکَ فلَمْ اَنْزَجِرْ فَما عُذْري مرا پند دادي ولي من پند نگرفتم و از کارهاي حرام خود بازم داشتي ولي من بازنايستادم پس چه عذري فَاعْفُ عَنّي يا کَريمُ عَفْوَکَ عَفْوَکَ اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُکَ الرّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ به درگاهت دارم اي کريم از من گذشت کن که عفوت و گذشتت را خواهانم خدايا از تو درخواست دارم آسودگي هنگام مرگ وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبدِکَ و گذشت در وقت حساب را بزرگ است گناه از بنده ات فَلْيَحْسُنِ التَّجاوُزُ مِنْ عِنْدِکَ يااَهْلَ التَّقْوي وَيا اَهْلَ الْمَغْفِرَةِ عَفْوَکَ عَفْوَکَ پس بايد گذشت از جانب تو نيز نيکو باشد اي شايسته پرهيزگاري و اي شايسته آمرزش عفوت و گذشتت را خواهانم اَللّهُمَّ اِنّي عَبْدُکَ بْنُ عَبْدِکَ بْنُ اَمَتِکَ ضَعيْفٌ فَقيرٌ اِلي رَحْمَتِکَ خدايا من بنده و فرزند بنده و فرزند کنيز تواءم ناتوان و نيازمند مهر تو هستم وَاَنْتَ مُنْزِلُ الْغِني والْبَرَکَةِ عَلَي الْعِبادِ قاهِرٌ مُقْتَدِرٌ و تويي که دارايي و برکت بر بندگانت فرو فرستي و تو چيره و توانايي کارهاي بندگانت را اَحْصَيْتَ اَعمالَهُمْ وَقَسَمْتَ اَرْزاقَهُمْ وَجَعَلْتَهُمْ مُخْتَلِفَةً اَلْسِنَتُهُمْ وَاَلْوانُهُمْشماره داري و روزيشان را قسمت کرده و زبانها و رنگهاشان را متفاوت کردي خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ وَلايَعْلَمُ الْعِبادُ عِلْمَکَ وَلا يَقْدِرُ الْعِبادُ قَدْرَکَ آفرينشي پس از آفرينش ديگر و بندگانت دانش تو را ندارند و قدر تو را ندانند وَکُلُّنا فَقيرٌ اِلي رَحْمَتِکَ فَلا تَصْرِفْ عَنّي وَجْهَکَ وَاجْعَلْني مِنْ و همه ما نيازمند رحمتت هستيم پس اي خدا رو از من مگردان و مرا در کردار صالِحي خَلْقِکَ فِي الْعَمَلِ وَالاْمَلِ وَالْقَضاَّءِ وَالْقَدَرِ اَللّهُمَّ اَبْقِنيو آرزو و امور مربوط به قضا و قدر از شايستگان خلق خويش قرارم ده خدايا زنده ام بدار خَيْرَ الْبَقاَّءِ وَاَفْنِني خَيْرَ الْفَناَّءِ عَلي مُوالاةِ اَوْلِياَّئِکَ وَمُعاداةِ اَعْداَّئِکَ به بهترين وضع زندگي و بميرانم به بهترين مردن (يعني ) با دوستي دوستانت و دشمني با دشمنانت والرَّغْبَةِ اِلَيْکَ والرَّهْبَةِ مِنْکَ وَالْخُشُوعِ وَالْوَفاءِ وَالتَّسْليمِ لَکَ و رغبت به درگاهت و ترس و خشوع از تو و وفاداري و تسليم بودن در برابرت وَالتَّصْديقِ بِکِتابِکَ وَاتِّباعِ سُنَّةِ رَسُولِکَ اَللّهُمَّ ما کانَ في قَلْبي و تصديق کردن کتاب تو (قرآن) و پيروي از روش پيغمبرت خدايا آنچه در دل دارم مِنْ شَکٍّ اَوْ رَيْبَةٍ اَوْ جُحُودٍ اَوْ قُنُوطٍ اَوْ فَرَحٍ اَوْ بَذَخٍ اَوْ بَطَرٍ اَوْ از شک و ترديد يا انکار يا نااميدي يا خوشي يا گردن فرازي يا اسراف در خوشگذراني يا خُيَلاَّءَ اَوْ رِياءٍ اَوْ سُمْعَةٍ اَوْ شِقاقٍ اَوْ نِفاقٍ اَوْ کُفْرٍ اَوْ فُسُوقٍ اَوْ خودبيني يا خودنمايي يا شهرت جويي يا ايجاد دو دستگي يا دورويي يا کفر يا فسق يا عِصْيانٍ اَوْ عَظَمَةٍ اَوْ شَي ءٍ لا تُحِبُّ فَاَسْئَلُکَ يا رَبِّ اَنْ تُبَدِّلَني گناه يا بزرگ طلبي يا چيزهاي ديگري که تو دوست نداري پس اي پروردگارا از تو خواهم که آنرا تبديل کني مَکانَهُ ايماناً بِوَعْدِکَ وَوَفآءً بِعَهْدِکَ وَرِضاً بِقَضاَّئِکَ وَزُهْداً فِي الدُّنْيا به ايمان به وعده ات و وفاداري به پيمانت و خوشنودي به قضاء و قَدرت و پارسايي در دنيا وَرَغْبَةً فيما عِنْدَکَ وَاَثَرَةً وَطُمَأنينَةً وَتَوْبَةً نَصُوحاً اَسْئَلُکَ و اشتياق بدانچه نزد تو است و فضيلتي و آرامشي و توبه خالص ، اين را از تو خواهم ذلِکَ يا رَبَّ الْعالَمينَ اِلهي اَنْتَ مِنْ حِلْمِکَ تُعْصي وَمِنْ کَرَمِکَ وَجُودِکَاي پروردگار جهانيان خدايا تو را بخاطر بردباريت نافرماني کنند و به طمع جود و کرمت تُطاعُ فَکَانَّکَ لَمْ تُعْصَ وَاَنَا وَمَنْ لَمْ يَعْصِکَ سُکّانُ اَرْضِکَ اطاعت کنند پس گويا نافرمانيت نکرده اند و من با کساني که نافرمانيت نکردند همه ساکنان زمين توئيم فَکُنْ عَلَيْنا بِالْفَضْلِ جَواداً وَبِالْخَيْرِ عَوّاداً يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ تو بر ما به فضل خويش بخشنده باش و به نيکويي بازگردنده اي مهربانترين مهربانان وَصَلَّي اللّهُ عَلي مُحَمَّدٍ وَ الِهِ صَلوةً دائِمَةً لا تُحْصي وَلا تُعَدُّ وَلا يَقْدِرُ قَدْرَها غَيْرُکَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ و درود خدا بر محمد و آل او درودي هميشگي که به شماره و عدد درنيايد و اندازه اش نتواند جز تو اي مهربانترين مهربانان

اشتراک گذاری این مطلب!

1 3 4 5