شرط ایمان در کلام پیامبر مهربانی ها(صل الله و علیه و آله)

رسول خدا(صل الله و علیه و آله) است فرمودند: «آدمى در زمره تقواپيشگان نباشد مگر آنگاه كه سخت تر از حسابرسى شريك از شريكش، از خود حساب كشد تا بداند كه از كجا خورده است، از كجا آشاميده است، از كجا پوشيده است، از حلال يا از حرام؟»

احادیث منسوب به اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام بهترین نقشه راه برای دستیابی به سبک زندگی متعالی یا همان حیات طیبه قرآنی است لذا توجه به ابعاد مختلف آن می تواند ما را به حیات طیبه رهنمون شود.
ازجمله رفتارهای توصیه شده در روایات که آثار و برکات بسیار برای آن برشمرده شده، حسابرسی به حال و احوال خویشتن است.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در این باره فرموده اند: «پيش از آن كه مورد حسابرسى قرار گيريد، خود به حساب نفستان برسيد و پيش از آن كه سنجيده شويد، خود نفستان را در ترازوى سنجش بگذاريد و براى آن حسابرسى بزرگ آماده شويد.»۱
امام صادق عليه السلام نیز می فرمایند: «بر هر مسلمانى كه نسبت به ما معرفت دارد، لازم است در هر شبانه روز، عمل خود را بررسى كند و حسابرس نفْس خويش باشد . اگر ديد كار خوبى انجام داده است، به دنبال بيشتر از آن باشد و اگر ديد كار بدى از او سر زده است، استغفار كند، تا در روز رستاخيز سرشكسته و رسوا نشود.»۲
و نیز از رسول خدا(صل الله و علیه و آله) است که فرمودند: «آدمى در زمره تقوا پيشگان نباشد مگر آنگاه كه سخت تر از حسابرسى شريك از شريكش، از خود حساب كشد تا بداند كه از كجا خورده است، از كجا آشاميده است، از كجا پوشيده است، از حلال يا از حرام؟»۳

پی نوشت:
۱-بحار الأنوار : 70/73/26.
۲-تحف العقول : 301.
۳-مكارم الأخلاق: 2/375/2661 .

آیا می دانید بخل چگونه انسان را به هلاک می‌کشاند؟

پیامبر اکرم (صل الله و علیه و آله) در حدیثی در خصوص اینکه “چگونه بخل انسان را هلاک می‌کند؟ ” می‌فرمایند:

عنِ النَّبِیِّ (صل الله و علیه و آله) قَالَ: إِیَّاکُمْ وَ الشُّحَّ فَإِنَّمَا هَلَکَ مَنْ کَانَ قَبْلَکُمْ بِالشُّحِّ أَمَرَهُمْ بِالْکَذِبِ فَکَذَبُوا وَ أَمَرَهُمْ بِالظُّلْمِ فَظَلَمُوا وَ أَمَرَهُمْ بِالْقَطِیعَةِ فَقَطَعُوا.

پیامبر (صل الله و علیه و آله) فرمود: از بخل پرهیز کنید که پیشینیان شما با بخل هلاک شدند؛ بدین صورت که

به آن‌ها گفت: دروغ بگویید و دروغ گفتند،

آن‌ها را به ظلم دعوت کردند پس ظلم کردند،

آن‌ها را به قطع ارتباط دعوت کرد و آن‌ها رابطه خود را [با دیگران]قطع کردند.

 

خصال، ج۱، ص۱۷۶

زنده های تاریک واموات نورانی

 

تفاوت ره از کجا تا به کجا؟

اموات و مرده‌هایی هستند که وقتی انسان متذکر کلمات و فضائل و حالات و صفات آنها می‌شود بیدار می‌گردد و دلش نورانی و قلبش زنده می‌شود؛ مانند انبیاء و اولیاء و علماء عاملین و صلحا.

به عکس احیا و زنده‌هایی هستند که وقتی انسان آنها را مشاهده می‌کند و کردار و رفتار آن‌ها را می‌بیند و گفتار آن‌ها را می‌شنود قلبش قساوت پیدا می‌کند و تاریک می‌شود.

 منبع:

یادنامه حضرت آیت‌الله محمدهادی تألهی همدانی، 

یک راه میانبر برای رسیدن به خدا

برای اینکه انسان به درک و حضور حضرت حق برسد راه هایی وجود دارد؛ انجام واجبات، ترک محرمات، ریاضات، اذکار، شب زنده داری، پا روی نفس گذاشتن و … راه های عبور از این وادی است. ولی خدای متعال یک راه میانبری را قرار داده و آن راه بلاء است. ابتلائات و بلاهایی که برای مؤمن پیش می آید نردبان سلوک او هستند انسان با ابتلائات سالک می شود. بیماری ها، سختی ها، رنج ها، غصه ها، از دست دادن عزیزان، جدا شدن از عزیزان بلاهایی هستند که نردبان سلوک ما هستند. البته بعضی گفته اند که شاید هیچ یک از راه ها مثل بلا انسان را در راه خدا قرار نمی دهد چون وقتی انسان ریاضت می کشد خیلی وقت ها بجای اینکه ریاضات انسان را به خدا نزدیک کند در او عجب و غرور ایجاد می کند؛ انسان ریاضت می کشد معجب به ریاضات خود می شود. چهل سال نماز شب می خواند بعد تکیه به نماز شب خود می کند می گوید ما نماز شب خوان هستیم؛ جهاد می کند می گوید من اهل جهاد هستم؛ انفاق می کند می گوید من اهل انفاق هستم؛ عجب آفت عبادات است. در دعای مکارم الاخلاق امام سجاد فرمودند: «عَبِّدْنِی لَکَ وَ لَا تُفْسِدْ عِبَادَتِی بِالْعُجْبِ»(الصحیفة السجادیة، ص92) من را بنده خود کن و با عجب عبادت من را فاسد نکن؛ عبادت من در من عجب ایجاد نکند. عجب یعنی انسان در عبادت خود را می بیند و اصل می داند؛ عبادتی که قرار است او را از خود عبور دهد و خدا را ببیند؛ اگر در عبادت خودش و نفسش را ببیند و به خود تکیه کند، این عبادت او را زمین گیر می کند.

بنابراین عجب و خودپسندی یکی از آفات عبادت است. ولی در بلای الهی اینگونه نیست انسانی که مبتلا می شود ابتلائات در او عجب ایجاد نمی کند؛ انسانی که ده بیست سال بیمار باشد معجب به نفس نمی شود بگوید من بیست سال است بیمار هستم؛ بیماری و فقر در انسان انکسار می آورد؛ انسانی که در ابتلائات قرار می گیرد و از جانب خداوند متعال امتحان می شود، بلاها در او حالت اخباط ، انکسار و شکستگی ایجاد می کند. حتی وقتی انسان به سن پیری می رسد اینگونه است؛ یکی از نعمت هایی که خدای متعال در پیری قرار داده این است که چرا انسان در این دنیا می ماند پیر می شود و همه توانایی هایش از او گرفته می شود؛ دلیل آن این است که انسان در این انکسار خدا را پیدا کند؛ اگر آن هنگام که جوانی رشید بود غفلت کرد و خدا را پیدا نکرد حال که حالت شکستگی پیدا می شود در عجزش خدا را پیدا کند. این خاصیت بلاء است که انسان را به خدا نزدیک می کند.

منبع:

پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام سید محمد مهدی میرباقری

اگرنادان باشی....

 

الإمام الصادق علیه السلام :

قالَ لُقمانُ لاِبنِهِ : یا بُنَیَّ ، اِختَرِ المَجالِسَ عَلى عَینَیکَ ، فَإِن رَأَیتَ قَوماً یَذکُرونَ اللّه َ فَاجِلس إلَیهِم ، فَإِنَّکَ إن تَکُ عالِماً یَنفَعکَ عِلمُکَ ویَزیدوکَ عِلماً إلى عِلمِکَ ، وإن تَکُ جاهِلاً یُعَلِّموکَ ، ولَعَلَّ اللّه َ أن یُطلِعَهُم بِرَحمَةٍ فَتَعُمَّکَ مَعَهُم .

لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! مجالس را با دو چشمانت، آگاهانه انتخاب کن. پس اگر گروهى را دیدى که خدا را یاد مى کنند، همراهشان بنشین؛ زیرا اگر عالم باشى، هم دانشت به تو سود مى رساند و هم آنهابر دانشت مى افزایند، و اگر نادان باشى، تو را دانش مى آموزند و چه بسا خداوند بر آنان نظر رحمت افکنَد، پس تو را نیز در بر گیرد».

 منبع:

دعائم الإسلام : ج 1 ص 83 ، قصص الأنبیاء : ص 190 ح 238 ، بحار الأنوار : ج 13 ص 417 ح 10 .

 
چرا امام حسین (ع) تنها ماند؟