موضوع: "مناسبتها"

نه چادرهای گران قیمت بر سر دارد و نه لباس های فاخر

روزی حضرت فاطمه علیهاالسلام را دیدم که چادری ساده بر سر داشت. با تعجب عرضه داشتم: عجبا!

دختران پادشاهان ایران و قیصر روم بر کرسیهای طلایی می نشینند و پارچه های زربافت و اشرافی به تن

می کنند؛ امّا دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله که عظمت و جلالتش از همه آن ها بالاتر و بیشتر است،

نه چادرهای گران قیمت بر سر دارد و نه لباس های فاخر و زیبا! حضرت زهرا علیهاالسلام فرمود: یَا سَلْمَانُ

اِنَّ اللَّهَ ذَخَّرَ لَنَا الثِّیَابَ وَ الْکَرَاسِیَّ لِیَوْمٍ آخِرٍ؛ ای سلمان! خداوند [بزرگ] لباس های [زینتی] و تخت های

[طلایی] را برای ما در روز قیامت ذخیره کرده است.»

منبع:

منبع: پایگاه اطلاع رسانی حجت الاسلام و المسلمین انصاریان

اشتراک گذاری این مطلب!

6 درس حضرت زهرا(سلام الله علیها) به بانوان .

 درست زيستن و معاشرت کردن با همسر و فرزندان و سامان بخشي به امور خانه و زندگي در سيره حضرت زهرا(س) به صورت تکامل يافته خودنمايي مي کند و اين مهم ايشان را به عنوان الگويي در مسائل حوزه خانواده براي همه دوران تاريخ قرار داده است.

آن حضرت(س)، آيين خانه داري و همسرداري را به خوبي مراعات مي کردند و سراسر زندگي شريفشان، درس هايي براي همه زنان است که بايد فراگيرند تا به سعادت و خوشبختي برسند.

ايجاد اعتماد به نفس در فرزندان

حجت الاسلام دکتر محمدمهدي بهداروند در ماهنامه پيام زن مي نويسد: در سيره عملي حضرت زهرا (س) توجه به شخصيت بخشي فرزندان و ايجاد اعتماد به نفس در آن ها کاملا مشهود است. از جمله ابزارهايي که روح اعتماد به نفس و مشکل ستيزي را در کودک زنده نگه مي دارد، مسابقه و رقابت هاي سازنده است. رو به رو ساختن کودکان با مشکلات و فراهم کردن امکان رقابت براي آن ها، باعث بالا رفتن حس اعتماد به نفس در آن ها مي شود. اين مسئله به قدري ارزشمند و سرنوشت ساز است که والدين کودک بايد براي آن برنامه ريزي کنند. حضرت زهرا(س) براي ايجاد اعتماد به نفس در فرزندان خود آن ها را به مسابقه و ورزش تشويق مي کردند. از جمله نمونه هاي ديگر براي شخصيت بخشي به فرزندان، تقويت روحيه شادابي، نشاط و محبت در بين افراد خانواده است؛ چرا که افراد خموده و پژمرده، براي انجام امور کارايي لازم را ندارند.

محبت و مهرورزي به فرزندان

دانشمندان علوم تربيتي معتقدند کودکان در هر سني به محبت و اظهار علاقه نيازمندند. کودک مي خواهد پدر و مادر او را دوست داشته باشند و نسبت به او اظهار علاقه کنند. برخلاف تصور برخي والدين کودک پيش از آن که به لباس، خوراک و محل زندگي توجه داشته باشد به اين توجه دارد که آيا والدينش او را دوست دارند يا نه؟ درس محبت در خانه حضرت زهرا(س) به طور کامل ارائه مي شد و آن حضرت که خود از سرچشمه محبت و عطوفت رسول خدا(ص) سيراب شده و قلبشان کانون محبت به همسر و فرزندانش بود، در اين باره نيز وظيفه مادري خود را به بهترين شکل انجام مي دادند.

سلمان فارسي مي گويد: روزي حضرت فاطمه زهرا(س) را ديدم، که مشغول آسياب کردن غله است. فرزندش حسين(ع) به گريه افتاد و بي تابي مي کرد.

عرض کردم: براي کمک به شما، غله را آسياب کنم يا بچه را آرام کنم؟ حضرت فرمودند: من به آرام کردن فرزند اولي هستم، شما آسياب را بچرخانيد. (کتاب الگوهاي رفتاري حضرت زهرا(س) نوشته آيت ا… سيدمحمد حسيني شاهرودي)

آيين همسرداري

براي يک زن بزرگ ترين موفقيت و ارزش، اين است که در شئون گوناگون زندگي، خشنودي همسرش را به دست آورد و از هر گونه عملي که موجب ناراحتي شوهر مي شود پرهيز کند.

حضرت علي(ع) مي فرمايند: «جهاد زن، خوب شوهرداري است» زن براي اين که بتواند در اين جهاد پيروز باشد، بايد تمام سعي و تلاش خود را به کار گيرد تا خانه را محل آرامش مرد قرار دهد. الگوي همسرداري حضرت زهرا(س) بهترين الگو براي زنان مسلمان است. رفتار حضرت زهرا(س) با همسرشان امير مومنان(ع) در عالي ترين مرحله صفا و مهرباني بود. نه تنها هرگز خاطر ايشان را نرنجاندند بلکه ياوري مهربان براي ايشان بودند.

حضرت علي(ع) مي فرمايند: «سوگند به خدا، من زهرا(س) را تا آن زمان که خداوند او را به سوي خود برد، خشمگين نساختم و در هيچ کاري موجب ناخشنودي او نشدم. او نيز هيچ گاه مرا خشمگين نکرد و عملي از او سر نزد تا باعث ناخشنودي من شود.» (کتاب الگوهاي رفتاري حضرت زهرا(س)) و همچنين نقل است که امام علي(ع) فرمودند: «هرگاه به چهره زهرا(س) نگاه مي کردم، هر گونه غم و اندوه از من برطرف مي شد.» (کتاب کرامات و مقامات عرفاني حضرت زهرا(س) نوشته سيدعلي حسيني)

انفاق گروهي در خانواده

حضرت علي(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسن(ع) و امام حسين(ع) طبق نذري که کرده بودند سه روز، روزه گرفتند. شب اول هنگام افطار فقيري در خانه ايشان را زد، حضرت علي(ع) افطار خود را به او داد. حضرت فاطمه(س) و فرزندانشان نيز به ايشان اقتدا کردند و افطار خود را به فقير دادند و با آب افطار کردند. شب دوم يتيمي در خانه ايشان را زد و باز افطار خود را به او دادند. شب سوم نيز اسيري آمد و چيزي طلبيد، اين بار نيز افطار خود را به او دادند. آنگاه از سوي خداي متعال آيه «و يطعمون الطعام علي حبه مسکينا و يتيما و اسيرا» نازل شد که اشاره به ايثار و انفاق آن بزرگواران دارد. (کتاب امالي صدوق، صفحات ۲۱۲ و ۲۱۶) چنين رفتارهايي از حضرت علي(ع) و حضرت زهرا(س) روحيه انفاق را در بين فرزندان شان تقويت مي کرد.

تشويق فرزندان به فراگيري علم

حضرت زهرا(س) از همان آغاز کودکي فرزندانشان، عبادت خداي تعالي را در روح و روان ايشان تثبيت کردند و از همان آغاز به آن ها علم آموختند و ايشان را براي کسب معارف و تشويق در فراگيري علم، آماده مي کردند.

به عنوان مثال به فرزندشان امام حسن(ع) که هفت ساله بودند، مي فرمودند: «به مسجد برو، آنچه را از پيامبر شنيدي فراگير و نزد من بيا و براي من بازگو کن.» (کتاب نگاهي به زندگي حضرت زهرا نوشته محمدمهدي اشتهاردي)

تقسيم کار منزل با همسر

امام صادق(ع) مي فرمايند: «… علي(ع) آب و هيزم مي آورد و حضرت فاطمه(س) آرد مي کرد، خمير مي ساخت، نان مي پخت و لباس ها را وصله مي زد.» (کتاب روضة الکافي، صفحه ۱۶۵)

امام علي(ع) فرموده اند: «فاطمه به قدري با آسياب دستي آرد کرد تا دست هايش مجروح شد و آن قدر خانه روبي کرد و براي پخت و پز آتش زير ديگ نهاد که لباس هايش گردآلود و دودي شد و در اين امور زحمت و رنج بسيار به او مي رسيد …» (بحار الانوار، جلد ۴۳، صفحه ۲۳) پيامبر(ص) نيز به فاطمه(س) کمک کردند.

رسول خدا(ص) به منزل حضرت علي(ع) وارد شدند، ايشان را ديدند که همراه فاطمه(س) مشغول آسياب کردن هستند، پيامبر(ص) فرمودند: «کدام يک خسته تر هستيد؟» حضرت علي عرض کردند: «فاطمه اي رسول خدا!» پيامبر(ص) به فاطمه(س) فرمودند: «دخترم برخيز» و حضرت فاطمه(س) برخاستند و پيامبر(ص) به جاي ايشان نشستند و علي(ع) را در آرد کردن دانه ها ياري فرمودند.

منبع:

http://www.mashreghnews.ir/fa/news/302492/6-%D8%AF%D8%B1%D8%B3-%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%B2%D9%87%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86

اشتراک گذاری این مطلب!

دیوار بی‌اعتمادی ملت به آمریکا باید بالاتر رود

آیت‌الله مکارم شیرازی با بیان اینکه پرده‌های بدعهدی و دروغ‌گویی آمریکا کنار رفته و حقایق عیان شده است، گفت: باید دیوار بی‌اعتمادی ملت ایران نسبت به آمریکا بالاتر رود و مردم هوشیارتر و متحدتر شوند.

آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی روز چهارشنبه (۲۷ بهمن) در درس خارج خود در مسجد اعظم قم با بیان اینکه باید مراقب هوای نفس باشیم، گفت: گاهی اموال و مقام و امور حرام برای انسان پیش می‌آید و انسان برای به دست آوردن دست به توجیه می‌زند که بدتر از خود گناه است.

وی با بیان اینکه هوای نفس این مسئله را برای انسان زینت می‌دهد، افزود: برخی توجیه می‌کنند که این کار برای اجرای عدالت و کمک به فقرا و … بوده است؛ یعنی هوای نفس گناه را زینت می‌دهد که فرد آن را عبادت بداند در این صورت کمتر هم راه بازگشت برای انسان ایجاد می‌شود، چون فردی که کاری را گناه می‌داند روزی هم توبه و بازگشت خواهد کرد.

این مرجع تقلید با اشاره به بدعهدی و دروغ‌گویی آمریکا افزود: زمانی برخی می‌گفتند بیاید با آمریکا کنار بیاییم و با آنان رفاقت کنیم، زیرا آنان هم آدم هستند و می‌توان با گفت‌وگو مسایل را حل کرد، اما امروز پرده‌ها بالا رفته و معلوم شده این‌ها پیمان‌شکن هستند و دبه درآورده‌اند.

وی افزود: از پیمان‌شکنی آنان بدتر، دروغ‌گویی است؛ اخیرا گفته‌اند طرفدار درجه یک تروریسم، ایران است در حالی که هیچ کشوری به اندازه ایران با تروریسم مبارزه نکرده و ما دشمن شماره یک مبارزه با تروریسم هستیم.

آیت‌الله مکارم شیرازی اظهار کرد: خودشان معترف هستند که داعش را وارد عراق کردند و در سوریه مورد حمایت قرار دادند و از همه بدتر زادگاه تروریسم که عربستان سعودی است نزدیکترین دوست آنان است.

وی ادامه داد: این‌هایی که تا گلو در طرفداری از تروریسم فرورفته‌اند، دروغ به این بزرگی می‌گویند که ایران اولین طرفدار تروریسم در دنیاست؛ این بی‌حیایی در سیاست مادی نیست؟

 این مفسر قرآن عنوان کرد: باید دیوار بی‌اعتمادی بالاتر برود، زیرا یک روز اگر آب‌شان با ما در یک جوی نرود، این دروغ‌ها را می‌بافند؛ از این رو ملت باید روز به روز منسجم‌تر و متحدتر و دشمن‌شناس‌تر باشد.

اشتراک گذاری این مطلب!

رهبرمعظم انقلاب: پرستار؛ فرشته رحمت‏...

پرستار؛ فرشته رحمت‏

پرستاران، درد آشنايان همه بيماران و از کار افتادگان هستند، مونس لحظه ‏هاى درد و رنج انسانهايى هستند که نياز به مونس و پرستار دارند.(25/3/1384).

پرستاران عزيز حقيقتاً فرشتگان رحمت براى همه افراد بيمار و بيماردار جامعه محسوب می‏شوند.(3/4/1383)

پرستار فرشته رحمت براى بيمار است. آن‏وقت که بيمار از همه جا دستش کوتاه است، در آن ساعاتى که حتى همسر، فرزندان و پدر و مادر بيمار هم بالاى سرش نيستند، چشم اميدش بعد از خدا به پرستار است و اين پرستار است که مثل ملائکه آسمانى، مثل فرشتگان رحمت، به دردها، مشکلات و نيازهاى جسمى و عاطفى او پاسخ میدهد، اينها خيلى مهم است، اينها پيش خداى متعال فراموش نمی‏شود. البته ممکن است هيچ چشمى هم اين زحمت شما را نبيند. خيلى از زحماتى که شما می‏کشيد و رنجهايى که میبريد، کسى آنها را نمیبيند. گاهى يک لبخند شما به بيمار دل افسرده، به او جان دوباره می‏دهد. چه کسى اين لبخند را میبيند؟(3/4/1383)

پرستارى؛ سخت‏ترين مشاغل‏
پرستار، انسان مهربانى است که با رفتار و اخلاق و خدمات خود، سلامت بيمار را به او هديه مى‏کند. اگر طبيب، درمان خود را به انجام رساند، اما خدمات پرستارى نباشد، تأمين سلامت بيمار دشوار است. هر کس که از خدمات پرستاران مهربان برخوردار شده باشد، مى‏فهمد و میداند که نقش پرستاران در هديه‏کردن سلامت به بيماران، چقدر مؤثر است. اين موجود بشرى که کار فرشته‏گون انجام می‏دهد، با سختي‌هاى زيادى روبه‏رو است؛ بيمارهاى گوناگون، اخلاق تند و به ستوه ‏آمده بيمار در بستر و روى تخت بيمارى، مشکلات ناشى از وضع بيمار، بيماري‌هاى سخت و احياناً واگير، فضاى گرفته بيمارستان، همه اينها چيزهايى است که اين حرفه را با همه شرافت و قداستش، در شمار يکى از سخت‏ترين مشاغل قرار میدهد.(3/5/1380)

در روايت هست که کسى که بر سر بيمار می‏رود، مثل کسى است که در رحمت الهى غوطه‏ور می‏شود. ممکن است بعضى تعجب کنند که مگر بر سر بيمار رفتن چه خصوصيتى دارد. خود شما که نياز بيمار و تأثير کار خودتان را میدانيد، میفهميد که چرا چنين پاداش بزرگى براى بيماردار و پرستار گذاشته شده است، چون تأثير آن تأثير غيرقابل محاسبه و برتر از محاسبات معمولى است.
روحيه دادن به مريض گاهى از دادن داروى او بسيار حيات‏بخش‏تر و مؤثرتر است، اين روحيه را شما میدهيد. در دعاها می‏خوانيم: “اللهم انى اسألک موجبات رحمتک “؛ رحمت الهى را که بى‏محاسبه و بى‏جهت به کسى نمی‏دهند، بايد التماس کرد پيش خدا تا موجبات رحمت را به ما بدهد، يعنى آن کارى را انجام بدهيم که موجب رحمت میشود تا بعد خدا رحمت خودش را بفرستد. اين کار، برترين موجبات رحمت است، که خيلى مغتنم و خيلى باارزش است.(3/4/1383)

اشتراک گذاری این مطلب!

حکمت روزی اندک برای مومنان....

ولو بسط الله الرزق لعباده لبغوا فی الارض و لکن ینزل بقدر ما یشاء انه بعباده خبیر بصیر«شوری27»

و اگر خداوند روزی را بر بندگانش گسترش می داد بی تردید در روی زمین ستم و طغیان می کردند و لکن آنچه را می خواهد با تقدیر و اندازه گیری نازل می کند زیرا او به حال بندگانش آگاه و بیناست…

اشتراک گذاری این مطلب!